صبحگاه مشترک

• [سردار (یا جانشینش) وارد میدان میشن، همه باید با سر سردار رو تا رسیدن به جایگاه مشایعت کنن]
• [فرامین توسط فرمانده‌ی میدان داده میشه و کلیه‌ی فرامین و پاسخ‌ها با ریتم محکم نظامی ادا میشه]
• میدان، دروود
• [میدان پاسخ میده: دروود سردار/دروود جناب]
• بسم الله الرحمن الرحیم
• میدان به جای خود
• از جلو از رااااست،  نظام
• به احترام قرآن، خبر  دااااااار
• [جیک کسی در نمیاد و قرآن خونده میشه، در پایان تلاوت قرآن صلوات (با آهنگ نظامی) فرستاده میشه]
• گروه مسلح/یگان‌های مسلح  به پرچم، پیییش فففنگ
• [گروه موزیک شروع به نواختن سرود ملی می‌کنه، و همه سرود رو زمزمه می‌کنن، در ضمن همه باید با سر پرچم رو دنبال کنن]
• [در پایان سرود ملی، مارش بخصوصی نواخته میشه]
• به پایداری نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، میدان، تکک بییر
• [الله  اک بر، الله  اک بر، الله  اک بر، جانم فدای رهبر]
• گروه مسلح/یگان‌های مسلح، پاااااااا فنگ
• به نیایش
• [مارش نیایش زده میشه و سپس نیایش خونده میشه، در پایان هر جمله‌ی نیایش میدان با «آآآ میین» جواب می‌دن، در هنگام اجرای نیایش وقتی به نام امام خامنه‌ای و حضرت ولی عصر(عج) می‌رسیم، یک صلوات، و هنگام رسیدن به نام «امام خامنه‌ای» سه صلوات نظامی فرستاده میشه]
• کلام رهبری
• [یکی از فرمایشات مقام معظم رهبری قرائت میشه]
• دس توور
• [دستور صبحگاهی فرماندهی قرائت میشه (دستور شماره‌ی ... ...]
• [کسب تکلیف فرمانده‌ی میدان از سردار]
• میدان، آزاد. به جای خود
• دعای سلامتی آقا امام زمان عج ا… تعالی فرجه الشریف، همه با هم، شرووع، کن
• میدان به جای خود، خبر دااااار
• [سردار/جانشین سردار از میدان خارج میشن]
• میداان، آزااد
• [در صورتی که رژه باشه مراسم به این شکل ادامه پیدا می‌کنه:]
• گروهان‌ها آماده‌ی مراسم رژه
• یگان های مسلح، به دست، فنگ
• به رااست راست
• از جلو از راااست، نظاام
• خبببببببببر   داار
• به رژه
• نظر به راست
• یگان به یگان
• هر یگان به مسافت یک نماینده، یگان یکککککم
• [به محض اتمام کلمه‌ی «یکککم»، گروه موزیک شروع به نواختن ریتم رژه می‌کنه]
• [فرمانده‌ی گروهان رژه جلوی اون حرکت می‌کنه و با شمشیر یا دست لحظه‌ای که باید گروهان شعار بده رو مشخص می‌کنه]
• [پس از علامت فرمانده که زیر پای را راست داده می‌شه و زیر پای چپ باید اجرا بشه، گروهان رژه باید شعار بده، شعار سپاه به این صورته: «الل  هَ   اک   بر   جانم   فدا   یِ‌ره   بر» که هر بخش رو همزمان با پا زدن باید خوند و شعار زیر پای چپ شروع و زیر پای راست تموم میشه، هنگام دادن شعار پاها باید ۹۰ درجه بالا بیاد]
• [در صورتی که ارشد میدان از رژه خوشش بیاد، «گروهان خوب» یا «گروهان خیلی خوب» می‌ده که گروهان رژه باید زیر پای چپ بگه جواب بده: «درود   جناب» (هر دو بخش زیر پای چپ باید گفته بشه)]
• [در پایان رژه فرمان آزاد داده میشه که گروهان با بالا آوردن و کوبیدن پای چپ جواب میده]

(هرجاشو فکر می‌کنین اشتباهه در قسمت نظرات بگین)

مشهدی‌ها کفن برونسی را هم دزدیدند

پیکر سردار شهید عبدالحسین برونسی شنبه‌ی این هفته (یعنی ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۰) پس از ۲۷ سال دوری از سرزمین مادری، در مشهد تشییع شد.

به گمان من این مراسم در شان یک سردار شهید نبود. البته نکات مثبت زیادی هم داشت. اما…

حضور مردم در مراسم خوب بود. البته منی که لابلای جمعیت بودم نمی‌تونم تخمین درستی بزنم. در این زمینه بد نیست به عکس‌هایی که خبرگزاری‌ها منتشر کردن مراجعه کنین. (مثلا اینجا)

متاسفانه مدیریت مراسم اصلا خوب نبود. برنامه داشتن، اما اصلا اونجوری که مد نظرشون بود پیش نرفت. مردم نذاشتن پیش بره…

این طور که من فهمیدم متولی اصلی برنامه، بسیجی‌ها بودن. این در حالی بود که از سپاه، نیروی انتظامی و ارتش هم نیروهایی در فلکه برق (میدان بسیج) مشهد حاضر شده بودن.

علی رقم شایعاتی که وجود داشت مبنی بر اینکه خانواده‌ی شهید گفتن این پیکر، پیکر شهید ما نیست و… (برای اطلاعات بیشتر به همون صفحه‌ی ویکیپدیا مراجعه کنین، قسمتی که نوشته: کشف پیکر برونسی و تردیدها)، اما همسر و فرزندان شهید در مراسم حضور داشتن و حتی پسرش سخنرانی کرد و قسمتی از وصیت‌نامه‌ی پدرش رو خوند، هر چند همه‌ی اینها دلیلی نمیشه که واقعا از ته دل پذیرفته باشن. سخنرانی پسرش بیشتر حال و هوای سیاسی داشت، مخصوصا که قبلش آیت الله خزعلی هم آمد و حرف‌هایی در مورد واجب بودن پیروی از فرمان رهبر زد و گفت اگر رهبری حرفی بزنه، همه‌ی مراجع موظف به تبعیت هستن، چه برسه به رئیس جمهور، که بعدش فرزند شهید اومد و دست گذاشت رو اینکه پدرم وصیت کرده همه باید مطیع فرمان امام باشن (خمینی اون زمان که تعبیرش می‌شه خامنه‌ایِ حالا…)، بگذریم…

گروه موزیک ارتش سمت چپ جایگاه (در میدان بسیج (فلکه برق)) مستقر بودن. ولی هیچوقت معلوم نشد دقیقا قراره چیکار کنن. احتمالا قرار بود هنگام تشییع پیکر شهید مارش شهدا رو بزنن یا همچین چیزی که متاسفانه هجوم جمعیت در اون لحظه مانع شد.

قرار بود تابوت رو عده‌ای از سربازای سپاه (که بعدا چنتا از نیروی انتظامی هم بهشون اضافه شد) حمل کنن و به طرف حرم ببرن که تا آمدن این کارو بکنن مردم مثل وحشی‌ها ریختن و تابوتو گرفتن و بردن. (احتمالا عوام‌الناس با خودشون فکر می‌کنن ثواب داره یا متبرکه یا همچنین چیزی، اما چه ثوابی که برای بدست آوردنش مجبور باشین با مشت و لگد به جون سربازا بیفتین و چنتا آدم دیگرو زیر دست و پا له کنین؟ یاد اون شعر سعدی می‌افتم که میگه: «به جان زنده دلان سعدیا که ملک وجود. نیرزد آنکه دلی را زخود بیازاری»

چنتا بسیجی با لباسای شخصی با ادعای زیاد مراسم رو به دست گرفته بودن. تعداد نیروهای سپاه حاضر در میدان از چیزی که باید می‌بود خیلی کمتر بود (و به نظر من همین هم عامل اصلی از دست رفتن کنترل مراسم شد، بسیجیا خودشون بیشتر از بقیه شلوغ کردن و هجوم آوردن به سمت تابوت ) (و مسلما وقتی یه سردار سپاه داره تشییع می‌شه چندان برای وجهه‌ی سپاه خوب نیست که نیروی انتظامی یا ارتش بیان مراسمو برگزار کنن)

بعد هم که رفتیم بهشت رضا. فضایی که دورش داربست زده شده بود کوچیک بود. ولی معلوم نبود کیا اجازه دارن برن تو و کیا اجازه ندارن. خیلی‌ها از زیر داربست رفتن تو. چند نفری سعی داشتن با زد و خورد وارد اون قسمت بشن و نهایتا چندتاییشون موفق شدن. موقعی که قرار بود تابوت رو بیارن یه ربعی طول کشید تا تونستن به بالای قبر برسوننش و از همه بدتر به نظرم لحظه‌ای بود که کفنو می‌خواستن خاک کنن… هجوم مردم از همه‌طرف وچنگ زدن به کفن باعث شد کفن تیکه تیکه بشه و هر کسی یه تیکشو با خودش ببره (خداییش نفهمیدم استخوان‌هایش را بردند یا نه!). آخه من نمی‌دونم کفن اون بنده‌خدا به چه درد شما می‌خوره آخه؟ این چه اخلاقیه که مردم دارن؟ دیگه ما رفتیم اما تا وقتی اونجا بودم هجوم مردم مانع از این شده بود که بتونن براش نماز میت بخونن. (حالا قول می‌دم ۴ روز دیگه برین بالای همون قبر، فقط پرنده‌ها پر بزنن!)

در کل نمیشه گفت مراسم بدی بود، برعکس، حضور مردم، به قول خودشون، خیلی هم با شکوهش کرده بود، ولی من انتظار نظم بیشتری داشتم… این بی‌نظمی هم در درجه اول برمی‌گرده به بی‌فرهنگی مردم و بعدش به بی‌برنامه‌گی سپاه.

البته من جنبه‌های بد ماجرا رو گفتم. میشه یه جور دیگه هم به این قضیه نگاه کرد، مثلا: شهید برونسی بر بال فرشتگان مشایعت شد

توصیه می‌کنم (اگر علاقه دارین) آلبوم عکس‌های سردار برونسی رو روی سایت آوینی ببینین.

نوروزتان خجسته باد، به ویژه‌ شما وردپرس.کامی گرامی

خبر خوش نوروزی اینکه ترجمه‌ی فارسی وردپرس.کام برای اولین بار صفر شد! و اگر اشتباه نکنم فارسی تنها زبانی است که در حال حاضر ترجمه‌ی آن کامل شده.

البته کامل شدن ترجمه به این معنا نیست که دیگه هیچ عبارت انگلیسی‌ای تو سیستم پیدا نمی‌کنید، چون ممکنه عبارت‌های زیادی باشن که هنوز به سیستم اضافه نشدن و آماده ترجمه نبودن. مخصوصا در مورد پوسته‌ها این مطلب بیشتر صادق است چون خیلی از پوسته‌ها به سیستم افزوده نشده‌اند که امیدوارم با تلاش تیم وردپرس دیر یا زود آماده‌ی ترجمه شوند.

حدودا سه ماه پیش در مورد ترجمه‌ی وردپرس.کام مطلبی نوشتم و تا اون موقع تنها ۴۶٪ ترجمه در وردپرس.کام پیش رفته بود. طی این مدت بیش از ۴۲۰۰ عبارت ترجمه شد و حداقل ۴۰۰۰تاش کار خودمه، بنابراین اکثر ایرادهایی که ممکن است پیدا کنید نتیجه‌ی اشتباه اینجانب می‌باشد. :mrgreen:

می‌دونم که هنوز خیلی از ترجمه‌ها مشکل داره و خوب جا داره یک بار دیگه کلا مرور بشه و اشتباهات احتمالیش گرفته بشه، شما هم می‌تونید اگر مشکلی در ترجمه دیدید، اگر ایرادش واضح بود مستقیما اصلاحش کنید و اگر ایرادش جای بحث داشت در انجمن‌های فارسی وردپرس.کام در قسمت ترجمه مطرح کنید.

همینکه این سد عبارات ترجمه نشده شکسته شد خیلی خوبه. سعی می‌کنم سیستم رو به روز نگه دارم و هر وقت چیزی اضافه شد سریع ترجمه کنم. لااقل تا قبل از اینکه ببرنم سربازی.

یک نکته رو هم اضافه کنم که اگر الان اگه برین تو بخش ترجمه، ممکنه چند صفحه‌ای اضافه شده باشه که هنوز ترجمه نشدن، که خوب طبیعیه، چون هر روز و هر هفته تعدادی عبارت جدید اضافه می‌شن. به هرحال در حال حاضر که این مطلبو می‌نویسم چیز ترجمه نشده‌ای وجود ندارد.

درضمن اگر کسی بخواد می‌تونم پرونده‌ی ترجمه‌های وردپرس.کام را در قالب po یا rrc یا android در اختیارش بزارم.

حرف آخر:

ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم، آمدن ببر و رفتن گاو چیزی رو عوض نمی‌کنه، اگه می‌خوایم سال خوبی داشته باشیم، باید در خودمون تحول ایجاد کنیم، تحویل سال فقط یک نماده.

همیشگی‌ترین و حیاتی‌ترین سوال زندگی

به مناسبت نزدیک شدن به سومین دوشنبه‌ی ماه ژانویه.

دکتر مارتین لوتر کینگ

همیشگی‌ترین و حیاتی‌ترین سوال زندگی این است که: برای دیگران چه می‌کنید؟

Life’s most persistent and urgent question is: What are you doing for others?

مارتین لوتر کینگ جونیور
منبع

بس که بد می گذرد زندگی بر اهل جهان – مردم از عمر چو سالی گذرد، عید کنند

نمی دونم این شعر رو کی سروده ولی به به نظرم خیلی جالب اومد و شد عنوان مطلب سال نو من.

به هر حال هدفم از مطرح کردن این شعر بیشتر یک شوخی بود …

آرزو دارم همگی سال خوبی داشته باشید.

در پناه حق